Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2014

Όταν οι φωτογραφίες...ζωντανεύουν!!!

Αν μπορούσα το χόμπι μου να το κάνω επάγγελμα, αυτό θα ήταν να γινόμουν φωτογράφος...
Τρελαίνομαι τόσο να βγάζω φωτογραφίες όσο και να κοιτάω άλμπουμ. Ειδικά άμα είναι παλιές ...άσε με σε ένα δωμάτιο με παλιά άλμπουμ και θα τα κοιτάω με τις ώρες...


Το πρώτο πράγμα που έκανα όταν έφυγα για φοιτήτρια ήταν να μαζέψω όλες μου τις φωτογραφίες, να τις οργανώσω και να τις βάλω σε χρονολογική σειρά στο άλμπουμ μου.

Όταν παντρεύτηκα, με αφορμή το βιντεάκι που έφτιαξα για τον γάμο μας( το οποίο βρίσκεται σε αυτή την ανάρτηση) ζήτησα από την πεθερά μου να μου ξεδιαλέξει τις φωτογραφίες του Δημήτρη και να τις μαζέψω και εκείνου σε ένα άλμπουμ.
Τις χάζευα για ώρες... τα βαφτίσια του, τα γενέθλια από όλα τα αδέρφια του, διακοπές...
Είναι και πολλά αδέλφια, αντιλαμβάνεστε την πληθώρα των φωτογραφιών...

Κάθε τόσο όμως η πεθερά μου, μου έλεγε για τα βίντεο που έχουν από αυτά τα χρόνια..πόσο θα ήθελε να τα βλέπαμε...
Εντωμεταξύ, όταν ακούς βίντεο, το μυαλό σου πάει σε dvd ή σε βιντεάκι στον υπολογιστή...όταν αρχίζεις όμως να συνειδητοποιείς για ποια χρονολογία μιλάμε, λες έλα...όταν λέμε βίντεο εννοούμε βιντεοκασέτα.
Ναι...αλλά πότε βγήκε η βιντεοκασέτα; Στα μέσα της δεκαετίας του 80. Ή τουλάχιστον τότε το ευρύ ελληνικό κοινό μπορούσε να αγοράσει. 

Ήρθε λοιπόν η μέρα που αποφασίσαμε να δούμε αυτά τα βίντεο. Περιμένω και εγώ να φέρουν ένα παλιό VSR  το κλασσικό μηχάνημα που παίζει βιντεοκασέτες. Όοοχι όμως δεν εννοούσαν αυτό. 

Έφεραν οθόνη προβολής και ένα παλιό προτζέκτορα - προβολέα έτσι όπως ήταν παλιά ο κινηματογράφος! Και αυτό αφού η κάμερα που είχαν αγοράσει τότε από τους λίγους της εποχής τους, στα τέλη της δεκαετίας του 70 ήταν με φιλμ - ταινίες!!!!!


Και τότε συνειδητοποίησα πως ενώ ανήκω στην γενιά που τα "έζησε"περίπου αυτά, το γεγονός ότι μεγαλώσαμε με αυτή την αλματώδη εξέλιξη της τεχνολογίας, οι έννοιες των λέξεων έχασαν την πραγματική τους σημασία και απλά αναφέρονται σε αυτά.

Κινηματογράφος....ταινία...κομμένες σκηνές...
Ακόμα και σήμερα αν θέλω στην παντομίμα να περιγράψω τον εικονολήπτη - κάμεραμαν θα κάνω με το ένα μου χέρι πως κρατάω τον φακό και πως με το άλλο θα μαζεύω την ταινία....

....Ο κλασσικός θόρυβος της μηχανής που προβάλλει...

Επειδή δεν είχα την φωτογραφική μηχανή μαζί μου, αλλά μόνο το κινητό, οι φωτογραφίες που τράβηξα δεν είναι πολύ καθαρές, γι'αυτό και έχω αυτή από το Internet καθώς και το βιντεάκι από το youtube για την διαδικασία που χρειάζεται να βάλεις την ταινία να παίζει και τον χαρακτηριστικό θόρυβο. Βέβαια στο βιντεάκι η μηχανή είναι πιο παλιά από αυτή των πεθερικών μου, αλλά η ουσία είναι η ίδια!



Βάλαμε λοιπόν τις ταινίες μία προς μία να δούμε τι περιείχαν, και για μιαν ακόμη φορά την πάτησα για την διάρκεια τους!!! Η κάθε ταινία μπορεί και να διαρκούσε 2 με 3 λεπτά, εκτός και αν ήταν μονταρισμένη με 2-3 μαζί και έτσι μπορεί να κρατούσε και 5 ολόκληρα λεπτά!!!! Και τότε θυμήθηκα όταν πηγαίναμε να αγοράσουμε φιλμ για τις εκδρομές μας και παίρναμε ένα 12αρι ή αν η εκδρομή θα διαρκούσε πολύ το 36αρι!!! 
36 ολόκληρες στάσεις για να τραβήξουμε εμάς, τους φίλους μα, την οικογένεια μας και τα τοπία τα οποία βλέπαμε,χωρίς να ξέρουμε α αυτά που τραβήξαμε αν θα είναι κουνημένα, με πολύ φως, η πρώτα πρώτα αν θα έχει πιάσει το φιλμ και δεν θα τραβάμε στον αέρα!!! ( έτσι την πατήσανε στην βάφτιση μου με αποτέλεσμα να μην έχω καμία φωτογραφία!!!!)Και στο τέλος με προσοχή μην καεί το φιλμ!
Όχι σέλφι και χαζομάρες ανούσιες αυτής της γενιάς!!! Φωτογραφίες που είχαν αξία, που περίμενες με αγωνία να εμφανιστούν και να τις δεις μετά!!

Για να μην μακρηγορώ, δυστυχώς λόγω παλαιότητας μας "μάσησε" κάποιες ταινίες και τις κόψαμε οπότε κράτησα και εγω ένα κομμάτι για ενθύμιο.
Με τα πολλά,φτάσαμε και στα βαφτίσια του Δημήτρη...η ταινία αυτή ήταν μεγάλη...διαρκούσε 5 λεπτά ίσως και παραπάνω!! Είδαμε και γενέθλια ..και κάπου εκεί ήταν όταν ο Δημήτρης που είπε την φράση του τίτλου..."Βρε συ είναι σα να ζωντανεύουν οι φωτογραφίες που τόσα χρόνια βλέπαμε!!!


Μέσα στις πολλές οικογενειακές ταινίες βρήκαμε και αυτή των κινουμένων σχεδίων... Επίσης ανεκτίμητη αξία για τα παιδιά εκείνων των εποχών που δεν είχαν ούτε starland, ούτε nova, ούτε nikelodium!!!



Ιεροτελεστία λοιπόν η όλη διαδικασία το να δεις ταινία με την κυριολεκτική έννοια της λέξης!!

Και μιας που μιλήσαμε τόσο για φωτογραφίες, σας δείχνω μερικές μηχανές μιας άλλης εποχής , μαζί με ένα πικαπ που επίσης έχουν τα πεθερικά μου στο σπίτι τους!
Δυστυχώς και αυτά είναι τραβηγμένα από το κινητό γι'αυτό και δεν φαίνονται καθαρά...



Δεν ξέρω σε πόσους αναμόχλευσα αναμνήσεις, πάντως εγώ πραγματικά εκείνες τις στιγμές της προβολής, τις απήλαυσα ιδιαίτερα!!!



8 σχόλια :

  1. πόσες αναμνησεις ξυπνανε με μια φωτογραφια - βιντεο. και τι ωραια θα ηταν να τα βλεπετε με τετοιου τυπου μηχανη!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μεράκλωσα με τα φιλμ και τις μηχανές :)
    Μοιραζόμαστε το ίδιο πάθος και σε καταλαβαίνω απόλυτα.
    Καλές φωτογραφίσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κι εγώ λατρεύω τις φωτογραφίες! Έκανα την ίδια οργάνωση θυμάμαι όταν παντρεύτηκα! Σκεφτόμουν μάλιστα να γίνω φωτογράφος! Μα γιατί δεν ακολουθούμε το ένστικτο μας δε το καταλαβαίνω....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Οι φωτογραφίες και μένα μου αρέσουν πολύ.
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Αν σας άρεσε το κείμενο που διαβάσατε, αφήστε το σχόλιο σας!!
Έτσι επικοινωνούμε καλύτερα...!