Σάββατο, 3 Μαΐου 2014

Επάγγελμα: Οικιακά ή άνεργη;

Έχεις σπουδάσει, έχεις δουλέψει και σήμερα βρίσκεσαι στο σπίτι σου αλλά όχι από επιλογή...
και πας σε μια υπηρεσία και σε ρωτάνε : Επάγγελμα;
Τι τους απαντάς; Άνεργη ή οικιακά;


Και τα δύο με στεναχωρούν σαν απάντηση. - Γιατί ντρέπεσαι; θα με ρωτήσετε...
- Όχι δεν ντρέπομαι!!! Ίσα - ίσα.
Το άνεργη το λέω με υπερηφάνεια και δυνατά ώστε αν υπάρχει έστω και ένας που ασχολείται με τα κόμματα εκεί γύρω να το ακούσει...αν και καρφάκι δεν θα του καίγεται, τέλος πάντων...
Και όσων αφορά το οικιακά, και αυτό αν το επέλεγα από μόνη μου και δεν ήταν καταναγκαστικό, επίσης με υπερηφάνεια θα το φώναζα, αφού αυτό δήλωνε και η μαμά μου, και ήταν μόνιμα στο σπίτι για να φροντίζει εκείνο και εμάς....

Αλλά όταν δεν είναι επιλογή σου κανένα από τα δύο, δεν είναι να στεναχωριέσαι;
Να λες ότι οι κόποι σου πήγαν χαμένοι;

Πραγματικά ενώ δεν συμφωνώ με τον άντρα μου, ώρες ώρες του δίνω δίκαιο...
    Ισχυρίζεται πως για εκείνους που σπούδασαν και δεν δουλεύουν πάνω στο αντικείμενό τους, όχι από επιλογή , και για εκείνους που δεν εργάζονται καθόλου, πως καλύτερα να μην είχαν πάει για σπουδές και να βρίσκαν κατευθείαν δουλειά χωρίς να έχαναν πολύτιμο χρόνο...

    Εγώ δεν συμφωνώ γενικά με αυτή την άποψη, γιατί θεωρώ πως οι σπουδές είναι ένα στάδιο του ανθρώπου που πρέπει να το περάσει, όχι τόσο για τις ίδιες τις σπουδές, όσο για τις εμπειρίες ζωής που αποκτά αλλάζοντας πόλη, αναλαμβάνοντας ευθύνες κλπ...τέλος πάντων για όσους μπορούν και έχουν αυτή την δυνατότητα...

    Αλλά υπάρχουν στιγμές που σκέφτομαι, πως αν ας πούμε - για τον Δημήτρη θα μιλήσω τώρα - δεν σπούδαζε αυτή την καταπληκτική σχολή Μηχανολόγων ΤΕΙ , που με" πολλή προσπάθεια" μπήκε εκεί και μετά από " ώριμη " σκέψη, και είχε πάει για δουλειά ως ανειδίκευτος εργάτης σε κάποιο εργοστάσιο, τώρα θα είχε μια 10ετία προϋπηρεσία και δουλειά σε κάτι το οποίο σχετικά είναι ασφαλές ως προς το αν θα έχω δουλειά αύριο, μπορώ να κάνω οικογένεια κλπ....

   Ενώ τώρα δουλειά σε εργοστάσιο δεν μπορεί να βρει...ούτε σαν μηχανολόγος , ούτε σαν ανειδίκευτος, ούτε πουθενά πάνω στο αντικείμενό του, είναι 30 και προϋπηρεσία δεν έχει αποκτήσει καθόλου, και σε όσες αγγελίες βλέπει πάνω στο αντικείμενο ζητάν τουλάχιστον 3-5 χρόνια προϋπηρεσία...Από πού να τα αποκτήσω φίλε μου; Από πού;
Και για να μην τρώμε,σαν μεγάλα γομάρια από μαμά - μπαμπά και για να μην φτάσουμε στα 50 μας να κάνουμε οικογένεια, αναγκάστηκε να πάει να δουλέψει σερβιτόρος για να βγάζει το ψωμί μας...κάτι που έκανε και σαν φοιτητής....Δηλαδή με άλλα λόγια τι' χες Γιάννη τι'χα πάντα....



Ξέφυγα όμως τώρα με την ιστορία του Δημήτρη... αν και δεν είναι εκτός θέματος, αλλά θέλω να μιλήσω για εμένα.

Εγώ λοιπόν στα 18 μου όπως έχω ξαναπεριγράψει εδώ αποφάσισα πως θέλω να γίνω φυσιοθεραπεύτρια...το σπούδασα, το τελείωσα, δούλεψα και 2 χρόνια πάνω σε αυτό το κομμάτι( χωρίς ένσημα άρα πάλι προϋπηρεσία 0 ), αλλά δεν μου πολυάρεσε...βέβαια αυτό δεν έχει να λέει πως αν κάποιος μου έλεγε, σου έχω δουλειά να πας θα του έλεγα όχι, απλά αν μου έδινε 2 επιλογές ίσως και να επέλεγα το άλλο...

Τελικά μπήκα στην διαδικασία να ξανασπουδάσω αυτή την φορά παιδαγωγικά, κάτι που πραγματικά πλέον πιστεύω πως μου πάει και μου αρέσει. Έκανα πρακτική σε διάφορα μέρη, αλλά δουλειά πάνω σε αυτό σε "εταιρία" που να έχεις ένσημα- σταθερό μισθό κλπ, πάλι δεν βρήκα...
Απλά με αυτή την ιδιότητα της παιδαγωγού έχεις ένα μεγάλο φάσμα δουλειάς κατ'οίκον...
Ε, απ'αυτό δόξα τω Θεώ δεν έχω παράπονο, πάντα βρίσκω...

Φοιτήτρια και πιο μετά, πέρασα και από διάφορα μαγαζιά ως πωλήτρια, το τελευταίο ήταν στο ασχολίαστο ΠΛΑΙΣΙΟ, απαράδεκτες οι συνθήκες εργασίας,αλλά δεν θέλω να το σχολιάσω περεταίρω...και από εκεί και πέρα, άπυρες οι αιτήσεις, αλλά ποτέ καμία απάντηση από πουθενά!! Ακόμη και στα Jumbo, αλλά τίποτε..ούτε φωνή ούτε ακρόαση( και να φανταστείς εδώ έχω και μια προϋπηρεσία 3 ετών και βάλε...)

Φέτος έχω έναν μαθητή Β΄δημοτικού με υπερκινητικότητα που τον διαβάζω καμιά ώρα τα απογεύματα και με αυτόν τον τρόπο ουσιαστικά χαρτζιλικόνομαι και δεν ζητάω από τον άντρα μου λεφτά να πάρω μια γλάστρα βρε αδερφέ....

Δεν ξέρω που θα πάει αυτή η κατάσταση...γενικά μου αρέσει η ιδέα η γυναίκα να είναι στο σπίτι για να φροντίζει την οικογένεια, αλλά όταν αυτό προέρχεται από επιλογή...τώρα ας πούμε εγώ που δεν έχω παιδιά, θα ήθελα να δούλευα κάπου και να βοηθούσα στο ταμείο...αλλά πώς θα γίνει αυτό;



Και αυτό που μου την σπάει περισσότερο είναι όπως προείπα αυτοί που ασχολούνται με την πολιτική ως κόμματα...βρισκόμαστε και σε προεκλογική περίοδο...τώρα μας θυμούνται όλοι...Τόσο καιρό πού ήσασταν; και μετά πού θα είστε; ΡΕ ΟΥΣΤ......συγχύστηκα! Όλοι για την καρέκλα...Αλλά τέλος πάντων ξεφεύγω...

Δεν έχω να προσθέσω κάτι περισσότερο...
Μου άρεσε που λόγω της ιδέας της Δέσποινας ανοίχτηκε αυτό το θέμα...έτσι για να διαβάζουμε και άλλες ιστορίες και μη νιώθουμε "μοναξιά"...

Με αυτή την ανάρτηση συμμετέχω και εγώ στο Link party του http://mamadesekrisi.blogspot.gr/2014/05/link-party-1.html


16 σχόλια :

  1. Πολύ καλή η ανάρτηση σου και φυσικά συμφωνω....Να ξέρεις που έχω γνωρίσει κόσμο που ντρέπεται να δηλώσει άνεργος!Εγώ πάλι όχι...! Καλό θα ήταν βέβαια να πάρουν όλοι τα πάνω τους και να βρίσκουν όλοι δουλειά γιατί η αλήθεια είναι πως χωρίς χρήμα δεν μπορείς να κάνεις τίποτα... Εγώ πάλι δεν ήμουν από τις γυναίκες που ήθελα να είμαι σπίτι! Τώρα περιμένω πως και πως να αρχίσει σχολείο ο μικρός να ξανά δουλέψω!!!! Μη νομίζεις πως είναι εύκολο να είσαι σπίτι συνέχεια και να φροντίζεις τους άλλους....
    έρχομαι από το Link Party του Mama ... se krisi!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κοίτα, το ιδανικό για εμένα είναι, τα πρώτα χρόνια που κάνεις παιδιά να μπορείς, να έχεις την δυνατότητα να είσαι σπίτι, να τα μεγαλώσεις όπως θες...αλλά αργότερα που πάνε σχολείο, μια δουλειά Part-time, χωρίς πολύ άγχος και ευθύνες, είναι ιδανική για να ξεφεύγει η γυναίκα λίγο από το σπίτι και να έχει και το κάτι τι της!!

      Διαγραφή
  2. Η ιστορία της ζωής μου! Σπουδές άρα όχι προϋπηρεσία, και δε σε παίρνουν στη δουλειά χωρίς προϋπηρεσία!
    Ευχαριστώ για τη συμμετοχή σου στο πάρτυ μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα βρε παιδί μου, είναι τόσο απλά τα πράγματα...αν όλοι ζητάνε άτομα με προϋπηρεσία, τα άτομα που δεν έχουν πώς θα αποκτήσουν; Πάρε με και εκπαίδευσέ με..αλλά δεν θέλουν....

      Διαγραφή
  3. Εγώ στάθηκα πιο τυχερή διοτι βρήκα τη δουλειά μου παράλληλα με τη σχολή. Την ξεκίνησα για πλάκα κι όπου πάει και κατέληξε η σημερινή μου δουλειά. Αρχικά γραμματειακή υποστήριξη αλλά πλέον έχω πολύ καλή θέση! Πραγματικά στο κομμάτι εργασία δε χρειάστηκε, μέχρι τώρα τουλάχιστον, να παιδευτώ, μου ήρθε πολύ εύκολα.
    Παρόλα αυτά σε καταλαβαίνω γιατί έχω πολλους γνωστούς με παρόμοια περίπτωση όπως η δική σου ή του άντρα σου!
    Α! και το "νοικοκυρά" και μιλάω εκ πείρας, είναι πολύ δύσκολη και υπεύθυνη δουλειά και δε θα πρέπει κανείς να ντρέπεται για αυτό έστω και εάν δεν είναι από επιλογή - γιατί αν την υπηρετείς σωστά δουλεύεις non stop στο σπίτι!
    Ήρθα από το Link Party του Μαμά σε κρίση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σου εύχομαι ποτέ να μην βρεθείς σε δύσκολη θέση λόγω δουλειάς...να έχεις πάντα!
      Και σίγουρα δεν είναι ντροπή το να είσαι νοικοκυρά!!!
      Φιλιάαα

      Διαγραφή
  4. κι εγώ από το πάρτι ήρθα.. Κι εμείς κάπως έτσι.. Νηπιαγωγός μεν αλλά κάνω Αγγλικά σε φροντιστήρια.. Φέτος δεν βρήκα ούτε κι αυτό.. Ευτυχώς έχω ιδιαίτερα και τα βγάλαμε πέρα.. Ο άντρας μου πτυχιούχος Ηλεκτρολόγος Μηχανικός ήταν ανεργος ένα χρόνο.. Τώρα βρήκε κάτι.. Ενας θέος ξέρει πως τα βγαλαμε πέρα φέτος.. Όμως κοιτάμε θετικά.. Όλα θα πάνε καλά..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι είναι όπως τα λες...δεν πρέπει να το βάζουμε κάτω!!!
      ο Θεός έχει για όλους!

      Διαγραφή
  5. Ποτέ δεν ξέρεις που θα καταλήξεις, τι θα κάνεις, κάτω από ποιές προϋποθέσεις... Ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για το μέλλον ότι κι αν έχεις κάνει. Σαφώς συμφωνώ μαζί σου! Αλλά όπως γνωρίζουμε το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα δεν είναι και από τα καλύτερα...η ρίζα του προβλήματος, γιατί εάν ήταν όπως έπρεπε με την σωστή παιδεία και κατεύθυνση ίσως όλοι μας να κάναμε αυτό για το οποίο και θα μας πήγαινε αλλά και θα είχαμε εργασία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ!!! Δυστυχώς πρέπει να προσαρμοστούμε σε αυτές τις συνθήκες....

      Διαγραφή
  6. Θα συμφωνησω μαζι σου για τις σπουδες ,χρειαζονται ασχετα με το επαγγελμα που στο τελος θα ακολουθησεις..Και παλι καλα οταν τελειωσα την σχολη μου ενα γραφειο με εμπιστευτηκε ουσα εντελως απειρη και εμαθα την δουλεια για 3 χρονια,μετα γεννησα και ηρθε η ανεργια.Τωρα με την ανεργια που υπαρχει οι εργοδοτες εχουν ξεφυγει...και τι δεν ζητανε..να ξερεις την δουλεια 5 ανθρωπων,να εχεις προυπηρεσια πανω απο 5 χρονια και προσφατη...αστα....Εγω δηλωνω ανεργη μιας και ειμαι σε αναζητηση εργασιας,ετσι κι αλλιως με τα οικιακα θα ασχολουμαι ακομα και αν βρω δουλεια. Ελπιζω καμια μερα συντομα να αλλαξει η κατασταση!!
    Ηρθα απο το link party της μαμας σε κριση!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λοιπόν έχεις δίκιο!!!! και εγώ πλέον αυτό θα λέω!!!Από τα οικιακά δεν ξεφεύγουμε!!!
      Ευχαριστώ για την επίσκεψη!

      Διαγραφή
  7. Αχ, λίγο στεναχωριέμαι με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας... Άνθρωποι με προσόντα και όρεξη να μένουν έξω :(
    Πάντα ελπίζουμε όμως, πού θα πάει, θα γυρίσει!
    Πολύ μου αρέσει κ μένα που διαβάζω αυτές τις ιστορίες σας κορίτσια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν βρισκόμασταν τώρα στο fb θα έκανα like!!!
      χαχαχαχα
      Ναι, παίρνουμε κουράγιο!!!
      Φιλιάαα

      Διαγραφή
  8. Θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου σε όσα λες και θα εστιάσω συγκεριμένα στις σπουδες! Ούτε κι εγώ κάνω αυτό που σπούδασα,και δεν σπούδασα και αυτό που πραγματικά.αγαπώ! 3 Διαφορετικά μεταξύ τους πράγματα! .. Σπούδασα όμως επειδή το ήθελα! Τελικά έμαθα να αγαπώ την δουλειά μου όπως αγάπησα και τις σπουδές μου! Και που ξέρεις.. ίσως κάποια στιγμή να βρώ την δουλειά των ονείρων μου!

    Έρχομαι από το πάρτυ της Μαμάς σε Κρίση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Αν σας άρεσε το κείμενο που διαβάσατε, αφήστε το σχόλιο σας!!
Έτσι επικοινωνούμε καλύτερα...!